نگاه های من

اینجا متروک شده، تار عنکبوت بر سر در دیوارش دهان کجی می کند، اما ابلهان دنبال مخ زنی اش، هنوز همان هول های چندشناک عهد وبلاگند که به تعداد اندک در میان عنکبوتهای اینجا می لولند! - خصوصی: علایق مشترک داریم، پیام بده! -خصوصی: چرا ازدواج نکردی؟ ( کی گفته من ازدواج نکردم؟) پ ن: چقدر ادم باید منزوی و مفلوک باشد که این چنین اینجا بلولد. منقرض میشی اخر سر ای نفله!...

من نادیده موضوع «من نادیده» در روزهای اخیر مورد توجه قرار گرفته است. در این گزارش، جدیدترین اطلاعات و جزئیات منتشر شده را بررسی می‌کنیم. در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید. اینجا برای من ،تبدیل شده به جایی برای نوشتن پنهانی و دیده نشدن.می نویسم که خوانده نشود.آخرین باری که نوشتم تا حال، تجربه های زیادی پشت سر گذاشتم. پیر شده ام نه به قد دو سال، بلکه به اندازه ده سال.اصلا ان اد...

خواستگار قدیمی رو دیروز توی مترو دیدم...

مورچه نمی فهمد! نا امیدی را می گویم. او از کوچکی خودش و بزرگی و چیستی اطرافش نیز،درکی ندارد؛ اما موفق است!هدف او بقاست؛ بقا و تمام انچه بدان مربوط است.بقیه موارد برایش یک هیچ بزرگ است. برای همین در عمر کوتاه نهایت دو ساله اش، پیوسته و بی تردید می دود و موانع را پشت سر می گذارد. مانع هرچه میخواهد بزرگ باشد،ماندن برای او معنا ندارد ،صرفا مسیرش را عوض می کند.او باید برود و به این رفتن لازمه ی بقا، بطور غریزی سخت مومن است.راه رفته را باید رفت،همین...مورچه ها خودکشی نمی کنند... + نوشته شده در ۱۴۰۲/۰۲/۲۹ ساعت 17:11 توسط زهرا  |  بخوانید...

اولین سالی که از آمدنش می ترسم! بیم و امید هم زمان... نوروز ایران زمین......

من از خوانش خویش، لذت می برم!.پ ن: اینجا رو نگه داشتم تا بیام و خودم رو مرور کنم.از خوانش بعضی نوشته هام،غرق لذت و تعجب توامان میشم، که چه پختگی نشان داده ام در لحظه!و از خامی، برخی دیگرشان، به پختگی امروزم میرسم.ب ع: آدمیزاد همین است! سیر ممتد افتان و خیزان... + نوشته شده در ۱۴۰۱/۱۲/۰۴ ساعت 15:51 توسط زهرا  |  بخوانید...

دنبال خودت که بروی، ایرادی ندارد! فقط در میان ورقهای تقویم، روز و ماه و سال، گم میشوی! همین... + نوشته شده در ۱۴۰۰/۱۲/۲۷ ساعت 16:18 توسط زهرا  |  بخوانید...

یار روزهای بد، الزاما دوست دوران خوشی شما نیست!ما نوعی حسادت داریم که می خواهد شما را آسیب پذیر ببیند تا با کمک به شما ،حس مهر طلبی خودش را ارضا کند !این چنین است که بعد از حرکت شما به سوی خوشبختی یا ثبات ،همان یاور روز سخت، به ناگاه رخ عوض میکند و وبال گردنتان میشود... + نوشته شده در ۱۴۰۰/۰۸/۲۲ ساعت 12:4 توسط زهرا  |  بخوانید...

و خداوند نوری است که تو را دربر میگیرد و جهان...جهان ،قاعده ای است که رقصیدن تو را می طلبد.خدا رو شکر... + نوشته شده در ۱۳۹۹/۰۸/۲۵ ساعت 18:39 توسط زهرا  |  Let's block ads! بخوانید...

همه خوبی ها و بدی هایت را که یک جا ببلعم ! تازه می شوم آن خاکستری رقیقی که شاید تو دوستم بداری !!! و دوست داشتن تو ، مورد علاقه تو بودن ، چیزی است که من از آن حذر دارم. + نوشته شده در ۱۳۹۹/۰۹/۰۵ ساعت 14:19 توسط زهرا  |  Let's block ads! بخوانید...

کارم شده مشاوره تلفنی ! البته نه به این باکلاسی و یا با درامدیدر اصل شده ام گوش مفت برای درد و دل همکلاسیها و دوستام از دست همسر و بچه و قوم ظالمین شوهرانشون و پدر و مادر خودشون. یعنی مدیونید که فکر ک...

کاش یک چوب سحر امیز داشتم تا با آن تمام سیاسیون و سردمداران جهانی را تکرار میکنم : همه شان را بی استثنا به وزغ تبدیل میکردم تا جهانی نفس بکشد...پ ن:جوری میگویند در این چهل سال امنیت داریم که انگاری قبل ان ایران ناامن بود یا اینکه بقیه جهان در چه حال هست؟...

سرانجام من هم اموختم که دوست بدارم. طی فرایندی زیبا......

دفن کردن برای دانه، بهترین اتفاق است، چون جوانه میزند....

بازهم دلکم بی بهانه، هوای تو را کرد ... و این دل ترسوی من نرسیدنهای به تو را ،منطق، جلوه داد... خدا گواه است در طی طریق رسیدن به تو فیلسوف ترین فیلسوفم خودم میدانم به رویم نیاور زندگی که ما عادت کرده ایم کاستی ها را پشت دیوار مصلحت و قسمت بپوشانیم چه میگویم؟ باز شب شد! خزعبل و لات الات شروع شد گفتم ات که: همه چیز از یک استفراغ ذهن ، شروع شد و ناتوان ، نام بی وجودی را ، سفسطه کرد به نام:فلسفه! خوش باش!...

من آدم کم توقعی ام ؛ اما کمال گرام... بلند پرواز نیستم اما، کمال گرام... نهایت ارزوی من ، داشتن باغیست برای کاشتن گل... شایدم مغازه ای کوچک پر از گل ، تا با فروش مهربانی ها و زیبایی ها ، روزی حلالی بدست ارم و میان عطرها، مست... و یا مغازه ای پر از کتاب ، تا به نادانی ها ، دانایی هدیه کنم و برای خودم، لقمه نانی علم... من! دست پخت مادر را هم دوست دارم... دوست دارم ، طعم ایران را در نانی بپیچم واز کافه ایی کوچک ، به مردم عرضه کنم... من ... همینم ... پیچده در میان تمام سبزها و صورتی ها و ارغوانی ها ......

به دنبال گنجیم ... همگی ... اندکی به ان می رسند... به گنج عمر و زندگی... اما بیشترها ، می مانند؛ می بازند... حتی در وسط معدن گنج! چه میشود ؟ که مرگ رویا ، در یک قدمی رویا میسر میشود؟ جواب شاید ان باشد که گنج های یک معدن را ،حاضر و اماده در میان یک صندوق جواهرات و تراش خورده می خواهیم . ما در پی شکار ارزوهامان ، بیشتر گنج یابیم تا معدن کار......

هیشکی نمی تونه بگه که ازدواجش صد در صد درسته ؛ مهم اینه که طرفت چقدر به ایده الات و خواسته هات نزدیک هست تا بهتر باشه؛ و از همه اینا مهم تر ، حس خود آدمه.......

من، نبودن هایت را به که، فریاد زنم؟...

... آرامش درون را ، با تمام غربت درونش ، با تمام بیگانگی های خودم با خودم، به لختی های لحظه ای به ظاهر عمیق و با دوام بیرون، نیازمندترم..... آرامش درون ... آرامش درون......