ریشه

هرچی بیشتر میخوانم ... بیشتر اسیر میشوم .... اسیر خاکی که ، خوب گفته اند : عجیب "کش " دارد... عجیب...

حتی از روی همین نوشته های رو ی کاغذ یا حتی تصاویر دنیای مجازی...

من دل بسته خاک بلا خیز خراسان بزرگ شدم ...

این ایران شرقی...

من ریشه هایم را یکی یکی می یابم با درد و غم و راز افغانستان...

و دوست دارم....

این ریشه ی به ظاهر جامانده از خودم را...

و من میدانم که حتما برای این سرزمین ،کاری خواهم کرد ؛ حتی اگر ان کار ،برای ایران نباشد...