خوره

نوشتن ، هم چون خوره است برای من ...

واژه ها ناگاه شارشی هولناک بر ذهنم می گیرند و امان نمیدهند و میبارند و می ایند و چون سیلی ،کوچه های پیچ در پیچ ذهن سیالم را در می نوردند و در بر میگیرند... بی امان ...

خوره ، به جانم می افتد که سریع نوشتن اغاز کنم و دنیای گشوده شده حیرت انگیز مکاشفه خود را ، ثبت ...

چه آنکه این سیال واژگان ، اگر زودی مهار نشوند ؛ یا بسان باران کویری در چشم بر هم زدنی تصعید می شوند یا در خاک ذهنم ، دفن...