نگاه های من

در عجبم از غلبه ی "نفهمی "ها ، بر "بفهمی " ها ،که عجیب خودشان را محق هم می دانند......

قشنگی ها زیادن... و چه خوبه که آدم به چشمش چیزی قشنگ بیاد و چه خوبتر ،اگر تعداد قشنگی ها از زشتی ها در نظرمان بیشتر باشد ؛ ان موقع شاید بشود گفت که تازه داری خودت هم قشنگ میشوی... . . و چه قشنگ است : یک صبح پاییزی ابری......

دنیا همین است.... محل یادگرفتن و از دست دادن ها... و دلک کوچکم!که چه ها که نکشیده... همه اینها به یادم می اورد؛ من به معنای واقعی کلمه ، به بهترین نحوی که می دانستم ؛ زندگی را زندگی کرده ام... همین... و ، همین... زندگی، همین کنون های جاری است. و غفلت،حسرت حسرت خوردن های دیروز......