نگاه های من

دنبال خودت که بروی، ایرادی ندارد! فقط در میان ورقهای تقویم، روز و ماه و سال، گم میشوی! همین... + نوشته شده در ۱۴۰۰/۱۲/۲۷ ساعت 16:18 توسط زهرا  |  بخوانید...

از عجایب روزگار این هست که مشت دروغگوترین را بگشایی، از تو طلب کار می شود!بی منطقی طغیانگیر را روبه رویش بنشانی ، تو را متهم می کند!زنباره را گیر بیندازی،ادعای پیغمبری میکند...و آشغال ،ادعای نجابت!بازار شام کثافتی است ،این ظرف تهوع روزگار که نامش آدم است...پ ن: دور از ادم های خوب! + نوشته شده در ۱۴۰۰/۰۸/۲۹ ساعت 4:3 توسط زهرا  |  بخوانید...

کاش یک چوب سحر امیز داشتم تا با آن تمام سیاسیون و سردمداران جهانی را تکرار میکنم : همه شان را بی استثنا به وزغ تبدیل میکردم تا جهانی نفس بکشد...پ ن:جوری میگویند در این چهل سال امنیت داریم که انگاری قبل ان ایران ناامن بود یا اینکه بقیه جهان در چه حال هست؟...

اگر مردم را درمسیری غلط دیدی ، و در حال خطا . خرده نگیر ...شاید اگر مسیرشان اصلاح شود ؛دیگر خطا نکنند... بر او خردهبگیر که در مسیر درست هم ،کج می راند... برچسبها: تامل...

در عجبم از غلبه ی "نفهمی "ها ، بر "بفهمی " ها ،که عجیب خودشان را محق هم می دانند......

به دنبال گنجیم ... همگی ... اندکی به ان می رسند... به گنج عمر و زندگی... اما بیشترها ، می مانند؛ می بازند... حتی در وسط معدن گنج! چه میشود ؟ که مرگ رویا ، در یک قدمی رویا میسر میشود؟ جواب شاید ان باشد که گنج های یک معدن را ،حاضر و اماده در میان یک صندوق جواهرات و تراش خورده می خواهیم . ما در پی شکار ارزوهامان ، بیشتر گنج یابیم تا معدن کار......

هیشکی نمی تونه بگه که ازدواجش صد در صد درسته ؛ مهم اینه که طرفت چقدر به ایده الات و خواسته هات نزدیک هست تا بهتر باشه؛ و از همه اینا مهم تر ، حس خود آدمه.......

... آرامش درون را ، با تمام غربت درونش ، با تمام بیگانگی های خودم با خودم، به لختی های لحظه ای به ظاهر عمیق و با دوام بیرون، نیازمندترم..... آرامش درون ... آرامش درون......

دنیا همین است.... محل یادگرفتن و از دست دادن ها... و دلک کوچکم!که چه ها که نکشیده... همه اینها به یادم می اورد؛ من به معنای واقعی کلمه ، به بهترین نحوی که می دانستم ؛ زندگی را زندگی کرده ام... همین... و ، همین... زندگی، همین کنون های جاری است. و غفلت،حسرت حسرت خوردن های دیروز......